MUSINOM

bugün aşkımdan...senden uzakta geçirdiğim 2. doğum günün.keşke yanında olsaydım diyeceğim.diyemiyorum artık.o kadar çok keşkelerim oldu ki.birde bunu eklemek istemiyorum.yanından geçen herhangi bir adam,yüzünü her zaman görebileceğim bir çaycı olmayı o kadar çok isterdim ki.aslında şu anki durumumu şu çalan şarkı o kadar iyi anlatıyor ki kalbimin ağrısı, aşkım...bu yazıya başlarken hüzünlü değildim.durumum, durumun aklıma gelmeye,gözümün önünde belirmeye başladığında hüzünlü olmamak elde değil.ama her şeye rağmen devam ediyoruz; arada çıkan küslüklere, yanlış anlaşılmalara, kötümserliklere ve tabi ki uzaklığa rağmen..artık seni incitmekten,üzmekten o kadar korkuyorum ki; konuşacak konu, söyleyecek laf bulamıyorum bu korkudan.aldatıyorsun beni dediğin günden beri kadınların yüzlerine bakamıyorum.içimde acaba aldatırmıyım korkusu...aldatmayacağımdan emin olmama rağmen.en sonunda gönderdiğim bu yüzük formülünü buldum.sen takar mısın bilmem ama ben takacağım.çünkü ben sana aitim,bu da benim üzerindeki işaretin.
Allah'ım ne yapıyorum ben yaa.doğum gününde kızı üzüyorum.tamam aşkım,bu söylediklerimin hepsini unut.sadece şunu tut aklında: seni seviyorum.gerçi sen biraz üzüldüğünde bu iki sihirli kelimeyi söylemekten kaçıyorsun ama olsun.beni sen ne kadar üzersen üz bu iki kelime bende sonsuza dek aynı. yüreğimdeki seni, içeri hapseden parmaklıklar.herşeye rağmen... çıkamayacaksın oradan.
Ve son birşey: keşke Allah'ım keşke...




iyi ki doğdun aşkım,
iyi ki varsın,
ve iyi ki o saatte o sitede o odada o masada ve tam karşımdaydın...

SENİ SEVİYORUM...